Pytigon składa się z wielu części i może działać w różnych konfiguracjach. Poniżej opisano różne sposoby instalacji w poszczególnych systemach.
Linux:
Pytigon powstaje w środowisku Linux. To pierwszy system na liście wspieranych platform. Program Pytigon można uruchomić na kilka sposobów:
dostępny jest komponent Docker
dostępny jest pakiet Snap
program można zainstalować ze źródeł — dotyczy to wszystkich komponentów: serwera, klienta i bazy danych
Windows:
Pytigon jest testowany w środowisku Windows. Działają tu wszystkie komponenty: serwer, klient i baza danych. Oprogramowanie można zainstalować na dwa sposoby:
dostępny jest instalator Pythona
program można zainstalować ze źródeł
Android
Pytigon to przede wszystkim narzędzie do tworzenia dużych aplikacji bazodanowych, natomiast Android to środowisko stworzone głównie z myślą o smartfonach. Aplikacje utworzone w Pytigonie zwykle da się uruchomić na Androidzie, ale rozwiązanie to ma szereg wad. Główną z nich jest wydajność aplikacji. Sporym problemem jest również długi czas jej uruchamiania. Dla Androida dostępny jest instalator (apk). Zainstalowana aplikacja standardowo składa się z następujących komponentów:
serwer WWW (django)
klient (aplikacja Kivy z wbudowanym komponentem przeglądarki WWW)
Inne
Oprogramowanie stworzone w Pytigonie może być dostępne przez przeglądarkę WWW. System automatycznie wykrywa platformę, na której uruchomiono przeglądarkę, i dostosowuje sposób wyświetlania treści do możliwości urządzenia klienckiego.
Zalecany sposób instalacji Pytigona to:
Dla środowisk deweloperskich: instalacja z pakietu Snap lub ze źródeł w systemie Linux
Dla środowisk produkcyjnych: zaleca się podział instalacji na komponenty:
serwer: doskonale sprawdza się w chmurze, najproście zainstalować w środowisku Dockera
klient: przeglądarka WWW (najnowsze wersje przeglądarek: Firefox, Chrome, Edge).